-

11. Normaal is niet normaal
Normaal als norm is heel beperkend. We willen niet dat mensen zo normaal mogelijk worden, we willen dat de definitie van normaal verandert.
-

10. Een Boek Met Veel
Er zijn veel boeken over autisme. Ze zijn goed of minder goed, geschreven vanuit het stoornis frame, of juist emanciperend. Maar in al die boeken vond ik mijn eigen verhaal nergens terug. En dat verhaal laat zich niet alleen in tekst vertellen, maar vooral in beelden. Want het is veel en het is intens.
-

9. De toeschouwer
Iedereen leert (sociaal) te leven door eerst te beschouwen: wat doen we hier, hoe doen we dat? Bij de meeste mensen veranderen de observaties in natuurlijk gedrag. Zo doen we dat! De sociale codes raken geïnternaliseerd. Ik blijf echter altijd enigszins een toeschouwer.
-

8. Alleen, samen, werken
Als persoon met autisme houd ik enorm van mensen en samenwerken. Hoe kan dat? En waarom is het belangrijk om samen te werken?
-

7. Over een lichaam hebben
Als je als vrouw eenmaal borsten hebt wordt de wereld een andere plek. Dan word je publiek eigendom en wordt wat je denkt minder belangrijk. Hoe zou het zijn alleen een brein te zijn?
-

6. De nar en de macht
Wat doet de nar in moderne organisaties en bedrijven? Waarom is de nar belangrijk en waarom past de rol juist bij autisten zo goed?
-

5. Liever een podium dan een borrel
Netwerkbijeenkomsten, borrels en buffet-etentjes jagen me angst aan. Maar op een podium vertel ik met groot gemak een interessant en energiek verhaal aan een groot publiek. Er zijn weinig dingen die ik zo leuk vind als spreken voor een grote zaal. Hoe kan dat?
-

4. Alles zien
Wat gebeurt er eigenlijk in zo’n autistisch brein? Dokter Mat (de kat) legt uit.
-

3. Wise enough te play the fool
Vroeger was ik gek. Ik moest behandeld worden, want ik maakte mensen bang. In de geschiedenis van mijn familie zijn meer mensen gek; sommigen gingen er zelfs aan dood. Het was duidelijk dat er wat gedaan moest worden.
-

Wat is dit / What’s this?!
Dit is een site over neurodivergentie. Op deze site doet Astrid Poot verslag van haar leven als hoogfunctionerend autist. En soms schrijft haar egoïstische huisdier: Dokter Mat (de kat).